De ontdekking van de hemel ebook

 
    Contents
  1. De ontdekking van de hemel
  2. FÃŒr andere kaufen
  3. Programmaboekje-De-ontdekking-van-de-hemel
  4. The Discovery of Heaven ( edition) | Open Library

Get this from a library! De ontdekking van de hemel. [Harry Mulisch]. all the best books. Contribute to evandimas/books development by creating an account on GitHub. De ontdekking van de hemel, waarin alle thema's en obse ebook, Ed. is gemaakt naar de 32st druk, , pages. Published October by De Bezige.

Author:MARNIE NEIDENBACH
Language:English, Spanish, Portuguese
Country:Micronesia
Genre:Children & Youth
Pages:317
Published (Last):19.01.2016
ISBN:254-1-19097-331-7
Distribution:Free* [*Sign up for free]
Uploaded by: RALPH

64011 downloads 126222 Views 34.78MB ePub Size Report


De Ontdekking Van De Hemel Ebook

De ontdekking van de hemel by Harry Mulisch, , Viking edition, Hardcover in English. De ontdekking van de hemel (Ulysses klassieken) (Dutch Edition) eBook: Harry Mulisch: diachentiterto.tk: Kindle Store. | Kindle eBook. by Harry Mulisch De ontdekking van de hemel ( Ulysses klassieken) (Dutch Edition). 31 Oct | Kindle eBook. by Harry.

Kamp Westerbork , Leiden , Amsterdam , Cuba , Nederland , The Netherlands About the Book Dit monumentale boek, waarin alle thema's en obsessies uit het werk van Harry Mulisch in 65 hoofdstukken bijeenkomen, is tegelijk een psychologische roman, een filosofische roman, een tijdroman, een ontwikkelingsroman, een avonturenroman en een alles overkoepelend mysteriespel. In this rich mosaic of twentieth-century trauma, characters embody variations on friendship, loyalty, family art, history, technology, religion, fate, good and evil to compose that rare literary phenomenon - a novel of ideas that also tells an excellent story. It is a tale in which two friends stand in contrast. On a cold night in Holland, Max Delius - a hedonist, yeat a rhetorically brillian astronomer who loves fast cars, nice clothes, and women - picks up a hitchhiker, Onno Quist, a cerebral, chaotic philologist who cannot bear the banalities of everyday life. They are like fire and water. But soon after they learn that they were conceived on the same day in , it is clear that something special, even extraordinary, is about to happen. One is haunted by the furure, the other by the past. Both are caught up in the exhaustin gstruggle against forces beyond their control. Max and Onno are inseparable At the center of their relationship lies the battle between humanistic values and technological progress Quinten's sublimity - in his beauty, intelligence, wand demeanor, - becomes even more apparent when, after the heavens conspire agains Onno and Max, Quinten embarkes on a journey that can only be completed by a child with his incredible gifts.

There are many philosophical, as well as meta-physical, tangents that spring up in almost every conversation. Converstions that are intelligent, diverse, probing, witty, and often complicated.

My only complaint is that at times I would feel that the main character, Onno, liked to talk just a little too much! The overarching plot, that wraps around the story of our characters, deals with a conversation between two angels in which a subordinate, tasked with having the Ten Commandments returned to Heaven, is explaining his reasoning behind actions that result in certain coincidences that affects the fate of each character involved in order to lead up to the conclusion at the end.

Human knowledge frightens and appalls the divine, and actually threatens their superiority -- so something must be done!

Kudos for Mulisch for writing such a masterpiece that is so much more than the usual literary fluff found on a bestseller list. I briefly toyed with giving this two stars, given the degree of difficulty Mulisch takes on in this tome.

I settled on 1 star because the book pissed me off in so many ways. There were the glaring errors begging for a decent editor e. There was the didactic, pedantic explanation of basic science concepts, including those peripheral to the story. There was the stasis in which the characters were frozen fo I briefly toyed with giving this two stars, given the degree of difficulty Mulisch takes on in this tome.

There was the stasis in which the characters were frozen for the first or so pages, apparently incapable of development despite the passage of decades. There was the clumsy conceit of a ridiculously labyrinthine plot and the justification via an angel cum narrator that it was so because the angel i. There were the many plot devices that are just so precious , like the number chosen as the tattoo on on Auschwitz victim's arm for the mother of a mathematician. And there are the characters: Max is beautiful, broken, and relentlessly solipsistic; Anno is rich, carelessly amoral, and when his entitlement fails, he withdraws from the world like a spoiled child who whines that he is taking his ball and leaving when the game does not go his way; the women are one-dimensional and mute, contributing to the narrative primarily as sexual partners.

Worse, the purported theme of this overlong ramble is God's disaffection with his creation, and in the end amounts as well to taking his ball and leaving. Throw in recurring misogyny, confused philosophy with tautological conclusions, and other crimes against language, and you can see why this book escaped my "did-not-finish" only because I was reading it for a book club discussion.

View 1 comment. Not only was the book pretentious, it was also poorly written. Perhaps the translation is to blame, as I read it in English. Mulisch's overuse of similes is nauseating. The dialogue was also suspect. Instead of realistic, it seemed more the types of smart retort one thinks of only after an argument has concluded. I'm at a loss as to what other reviewers see in thi pages of time that I will never have back. I'm at a loss as to what other reviewers see in this book.

Hopefully it works better in the original Dutch. One site reviewer put it best with: What a magnificent book! Despite the hubris of Mulisch in incorporating large swatches of his autobiography into the fabric of this literary counterpane, he uses those elements well to contribute to the coherent pattern of the work.

This is a novel of ideas, which is also an engaging narrative filled with humor. For those readers willing to work their way through the pages, the reward will be worth the time spent, and the time spent will be the reward.

The book provides devastating criticism What a magnificent book! The book provides devastating criticisms of religion, politics, and the to-hell-in-a-handbasket trajectory of humanity. It also provides touching and sometimes breathtaking appreciations of the human creations of music, architecture, and science, as well as of the innately human curiosity and inventiveness which have given rise to them.

The author adopts a gnostic worldview for the structure of the novel's argument, and those who are unfamiliar with the basics of gnosticism may be a bit confused, but it works rather well even with the somewhat heavy-handed dialogues in heaven.

There is, of course, always the danger that when a writer uses religiomythological elements metaphorically his intent will be misunderstood by those still limited by a superstitious worldview. Finally, not since Gilgamesh has there been a more heartfelt description of that most elusive, difficult, and yet rewarding of human relationships -- true friendship. Massively overrated. A decent book, but it fails miserably at what it aims to do: It's quasi-intellectualism probably speaks to many people who know a little about philosophy, history and art, but not too much.

They can hold Mulisch in awe all they want, but that doesn't change the fact that this book is actually much more shallow than people think it is. All the name-dropping, the forced plot-twists and cardboard characters, the overly obv Massively overrated.

All the name-dropping, the forced plot-twists and cardboard characters, the overly obvious symbolism, the pushy metaphysics: Form and no content, show but no story, tricks by a mediocre author who thrives on the ignorance of the quasi-intellectual reader. Sorry to say it, but if you want to read a decent, intelligent book, turn to Hermans, Bordewijk, Nooteboom or Brouwers. Not Mulisch.

Ada has a child actually by Max having had a relationship first with Max and then Onno although all characters believe it is probably by Onno. Max is eventually killed by an asteroid when he realises an apparent error in astronomical data and further the errors which mean special relativity and quantum mechanics breakdown in the fraction of a time after the big bang could in fact be explained by another body - the implication is heaven.

What seems like chance to the characters — most particularly the meeting of Max and Onno is in fact carefully choreographed by unnamed beings — the implication is that they are angels — one more junior and the other very senior. Through their discussions we find that humanity via Francis Bacon made a pact with the devil — in which he gave them scientific progress.

Gradually they have taken on most of the powers of God and his angels — the last remaining area being the ability to create life itself, which, with the decoding of DNA underway, is imminent. Accordingly and this only really emerges in the later stages God has decided to remove the 10 Commandments from earth and take them back to heaven and then leave earth to its own devices.

Onno goes into hiding when his political career is ruined and Max then dies and Quentin decides to seek out Onno. Last part of the book is the quest of Ouentin firstly to find his father and then to locate a mysterious Citadel he sees in his dreams. While exploring Rome he concludes that the ten commandments were not in fact lost but were removed from the temple at Jerusalem by the Romans and then stored in a church in Rome. He then locates the two tablets and returns them to Jerusalem.

Part contains much on history of church, architecture of Rome and Jerusalem but is interesting. This time around the castle part although still a little disorientating is important as the cast of characters there gives Quentin the essential education he needs art history, languages, architecture, archaeology, even lock picking both to envisage and complete his task.

In retrospect having heard Mulisch speak on Siegfried, the theme of the holocaust but beyond that and very specifically the person of Hitler is ever present in the book. The Clash of Ancient Civilizations the final part and the detail on both cities becomes the culmination of the book it is meant to be. Na meer dan 10j ongelezen in de boekenkast te staan heb ik deze klepper dankzij de verbeelding bookclub eindelijk uitgelezen. Geen idee waarom ik zo'n schrik had om er aan te beginnen.

Het leest veel vlotter dan verwacht, de vriendschap tussen Onno en Max vind ik heel mooi beschreven, geweldige dialogen vol kwinkslagen en doordenkers, maar ook hun houding naar de andere personages toe wordt goed uitgewerkt. Er staan prachtige zinnen in het boek en heel interessante filosofische beschouwi Gelukt! Er staan prachtige zinnen in het boek en heel interessante filosofische beschouwingen. Ja, Mulisch wil uitpakken met heel veel kennis, soms is het erover, maar het verhaal was bij momenten zeker spannend en meeslepend en ik wou echt weten hoe het verhaal verder ging evolueren.

En wat ik nu echt van het einde denk Sowieso 4 sterren, een aanrader! Niet goed: Dubbel gevoel: View all 6 comments.

Ja, Jezus, wat moet ik hier nou weer over vertellen? Het is een groot werk, zowel in narratief volume pagina's in mijn editie als in inhoud. Het gaat over heel veel dingen, en dat vind ik fijn. Ik kan over veel van die dingen inmiddels iets zeggen en van sommige juist helemaal niets. Het geeft genoeg stof om over te mijmeren. Wat deze stof precies behelst, zal ik hier niet noemen. Wel kan ik de lezer van dit tekstje vertellen dat het een werkelijk breinboek is. Z Ja, Jezus, wat moet ik hier nou weer over vertellen?

Zelfs de emotionele kern van het verhaal lijkt eerder op een ideale platoonse supervriendschap dan een verhouding die werkelijke mensen met elkaar kunnen aangaan. Het is geen mensenboek, zoals bijvoorbeeld Reve placht te beweren van zijn werk. Maar ik heb ook niet het vermoeden dat dit de bedoeling is. Het zijn pionnen in een Goddelijk theaterspel. Geen echte mensen - Quinten is zelfs vrij expliciet een engel waar nog weinig menselijks aan te vinden is.

Over het narratief gesproken, daar wou ik nog wel even van melden dat ik dat kunstig vind gedaan. Ik vind het altijd leuk hoe schrijvers spelen met de verteller en hier is de verteller zelf een personage die letterlijk zelf het plot heeft bedacht en aan het sturen is. Een betere verteller kan je je niet wensen, niet waar? Wat dat betreft is de Ontdekking van de Hemel misschien wel de ultieme naoorlogse traumaverwerkingsroman.

Alleen door al het verschrikkelijks van twee wereldoorlogen in een Goddelijk plan te plaatsen, maken we het dragelijk voor onszelf. Dan heeft het lijden ten minste nog ergens toe gediend.

De tragische wending hier is uiteraard dat met de terugkeer van het testimonium naar de hemel wij natuurlijk geen hoop meer hebben op verdere Goddelijke plannen.

Nu staan we er alleen voor en moeten we zelf maar de zin gaan verzinnen. Hoopvol en hopeloos tegelijkertijd. Voor dat soort gedachten kun je eigenlijk alleen bij de literatuur terecht.

Of nou ja, ik tenminste. Heel mooi in het narratief is vooral het moment dat we overschakelen van de verleden naar de heden tijd. Dat gebeurd als Quinten, onze messias, in een trancestaat een visioenenwereld betreedt. Het moge duidelijk zijn dat Quinten het tijdeloze en het eeuwige in stapt en de vertelvorm weerspiegelt dit. Alles wat in de hemelse regionen gebeurd, staat inmiddels los van de tijd zoals wij die op aarde ervaren. Die discrepantie betekend veel, waarschijnlijk meer als ik zojuist heb bedacht, of juist iets minder.

Maar goed.

De ontdekking van de hemel

Ik heb het met veel plezier gelezen, en heb zelfs het idee dat ik misschien wel het een en ander geleerd heb. Het is niet echt een slobberboek om mee weg te kwijnen, noch een thriller om je bij de lurven te vatten, noch een hartverwarmend liefdesverhaal. Het heeft zelfs geen duidelijk moraal die wij na kunnen streven.

Maar het is wat het is. Ik zou nog wel verder kunnen vertellen, maar ik vind het wel weer welletjes zo onderhand.

A highlight of Dutch literature, but a bit uneven in quality. The first pages are sublime, especially in the drawing of the love triangle Onno-Ada-Max. Every page is a gem, and the situation sketches sometimes are very ingenious.

But then the story falters: Just like Hugo Claus the king of Flemish literatur A highlight of Dutch literature, but a bit uneven in quality. Just like Hugo Claus the king of Flemish literature , Mulisch the king of literature in the Netherlands seems to lapse into automatisms: Ask a Dutch classmate for a book recommendation and this is what you get in a sample of three independently solicited opinions, this was the result in all three cases.

So we know that there is a degree of unanimity among the Dutch when it comes to the books one should have read. I have a harder time believing that my each of my three classmates had actually read this book when they made the recommendation. It's not terrible so far, but it is a bit heavy-handed. Kind of a Dutch version of Iris M Ask a Dutch classmate for a book recommendation and this is what you get in a sample of three independently solicited opinions, this was the result in all three cases.

Am I reading it for the story? For the ideas? For the not-so-scintillating dialog maybe something lost in translation?

FÃŒr andere kaufen

Too early to pass judgement I'm on page of about View all 3 comments. Jaren geleden las ik dit boek al, en toen vond ik het best goed en onderhoudend. Nu begrijp ik pas waarom veel mensen dit Mulisch' magnum opus vinden. Het boek is nu voor mij veel rijker dan de eerste keer, misschien omdat ik inmiddels een hele kilo Mulisch gelezen heb en hem dus beter snap. Ik heb die eerste keer echt allerlei dingen niet meegekregen die ik nu wel meekreeg.

Daarnaast had ik Jaren geleden las ik dit boek al, en toen vond ik het best goed en onderhoudend.

Daarnaast had ik ook wel baat bij het rommelige maar informatieve boekje Harry Mulisch ontdekt van Frans de Rover, dat mij dingen liet zien die ik ook bij herlezing had gemist, en bij de vierdelige recensie van Carel Peeters op internet. Het boek buitelt van ingewikkelde en rijke bespiegelingen over de theologie, astronomie, hieroglyphen, alchemie, muziek, architectuur en kunst. Die bespiegelingen zijn soms redelijk duizelingwekkend en voor mij onnavolgbaar, maar ook fascinerend en soms zelfs ontroerend.

Ik ben behoorlijk agnostisch, maar ik snap de schoonheid en verlokking die uitgaat van het motief van het aloude geloof in de 'muziek der sferen' of de 'oerharmonie van het heelal'. Zeker zoals Mulisch het opschrijft. Ik ben een totale alfa, maar ik snap de fascinatie van natuurwetenschappers voor de oerknal en voor alles wat te maken heeft met het ontstaan van ons heelal.

Zoals ik ook de fascinatie begrijp voor de oneindigheid van het heelal, voor sterrenlicht dat miljoenen lichtjaren erover doet om ons te bereiken, voor zwarte gaten, enzovoort enzovoort. En dus raakte ik helemaal verslingerd aan Quintens peilloze dromen over b. Onmogelijke architectuur eigenlijk, waarin a. Zoals ik ook helemaal verslingerd raakte aan alle passages over onmogelijke meetkundige figuren of ondoorgrondelijke codes, en aan alle tantaliserende raadsels waarmee de personages worden geconfronteerd.

Ik hou van literatuur die mijn verwondering voedt, en in De ontdekking van de hemel doet Mulisch dat op wel heel ijzersterke manier. Het is ook nog eens een momumentaal verhaal over een vriendschap: Max Delius is een alter ego van Mulisch, Onno Quist is een evenbeeld van Mulisch' boezemvriend Jan Hein Donner, zodat dit boek ook een ironisch zelfportret is EN een monument voor Mulisch' gestorven vriend.

En Quinten - in feite de zoon van Max en Onno, hoe paradoxaal dat ook lijken moge- is weer een aanstekelijk vervormd portret van de jarige enthousiasteling die Mulisch tot zijn dood is gebleven: En dat leidt dan weer tot retespannende Dan Brown-achtige of Umberto Eco-achtige plotwendingen, met de verloren gewaande 'ark des verbonds' en de oorspronkelijke Stenen Tafelen met daarop de door Mozes zelf opgeschreven tien geboden als inzet.

Het verhaal is te ingewikkeld om na te vertellen, en bovendien zou het flauw zijn om stukken van de plot te verklappen. Maar een van de kernmotieven dat staat al op de flaptekst, dus ik verklap niks is dat twee engelen in feite via Quinten en Onno, en Max de Stenen Tafelen terug willen krijgen, omdat zij het verbond met de mensheid willen opzeggen. Dit omdat de mensheid volgens de engelen alle moraal heeft verloren en omdat de mens helemaal is gedomineerd door de techniek en daardoor zijn ziel verloren heeft.

Die nogal pessimistische visie doordesemt ook het verhaalverloop: Zoals bekend kijk er o. Voer voor psychologen maar op na dacht Mulisch zelf ook echt dat de mens door de techniek zijn ziel en persoonlijkheid verloren had en dat de wereld daaraan ten onder zou gaan. En die gedachte klinkt duidelijk door in allerlei uitspraken in De ontdekking van de hemel, met name uitsparen over techniek als een 'pact met de duivel'.

Zoals ook Mulisch' gedachten over WO II doorklinken in de bespiegelingen van Max over het kwaad in de wereld, het raadsel van Auschwitz, het kwellende vermoeden dat het hele universum een zwart gapend gat is van totale zinloosheid. Dat, gecombineerd met allerlei dood en verdoemenis in het boek, geeft De ontdekking van de hemel een behoorlijk pessimistische toon. Maar tegelijk is het vooral ook een boek vol uitbundige en zelfs uitzinnige verbeeldingskracht, waar je helemaal vrolijk van wordt.

De vriendschap van Onno en Max is even ontroerend als hilarisch, en de jongensachtige fascinatie van Max en later Quinten voor de raadsels van het heelal is ongelofelijk aanstekelijk. Meer nog dan in andere boeken wist Mulisch mij te verbijsteren met zijn jongensachtig enthousiaste invallen over occultisme, alchemie en wetenschap.

Alleen Mulisch kan zoiets bedenken als de 'historioscoop': Onmogelijk, onvoorstelbaar en fantastisch, maar was de TV dat in niet ook? Prachtig is ook hoe Quinten opgroeit in een situatie die aan alle vastgeroeste conventies ontsnapt: Een totaal andere setting dus dan de 'normale' familie, en juist daardoor kan Quintens uitzonderlijkheid zich ten volle ontplooien.

Zo'n motief vind ik dan uitermate inspirerend en optimistisch. Net als het einde van het boek, waarin Quinten als ik het goed heb begrepen weer helemaal vervloeit met de oercreativiteit waaruit hij is voortgekomen. Mulisch zelf was bovendien geen pure pessimist: En ook dat blijkt duidelijk in dit boek: Prachtig boek kortom, dus ik ben blij dat ik het heb herlezen.

En dat zal ik in de toekomst vast nog vaker doen! View all 5 comments. A poll of Dutch readers taken in resulted in this being selected as "the greatest Dutch-language novel ever. It is a brilliant and engaging work. The frame is,to say the least, cosmic in scope. A group of divine beings decide to send a new "spark" into mortality on a special mission. The problem, the divines feel, is that the emergence of the scientific method and the resulting explosion in human knowledge actually threatens their superiority.

Moreover, there is so much abou A poll of Dutch readers taken in resulted in this being selected as "the greatest Dutch-language novel ever. Moreover, there is so much about human beings that both frightens and appalls them that they decide something must simply be done!

So you have operating in this novel, a very literal deus ex machina. In fact, when one particular character needs to be removed from the scene, he is simply struck by a meteor, becoming only the second person in human history to suffer this fate! One almost suspects, when such a thing happens, that Mulisch is both playing with and making fun of the arbitrary and easy way some plots develop.

Side-by-side with this cosmic drama is a very intimate tale of male friendship and the involvement of both of these men, Onno and Max, with an attractive woman named Ada.

So successful is Mulisch's portrayal of these characters, at least for this reader, that I actually found myself awake in the middle of the night worrying about them! The novel is also filled with a wealth of themes and ideas, with the result that a few readers have criticized it for being "too intellectual.

Max is an astronomer and he thinks a great deal about radio telescopes and how such ever more sophisticated apparatuses may enable us to peer through time to the Big Bang and beyond.

Onno, his friend, is a brilliant linguist prone to postulate all sorts of linguistic theories and other theories as well, such as his idea that the reason certain people gain astounding political power is purely bodily it sounds mad, until you read the rather convincing argument. In addition, the book concerns the holocaust and the painful issue of collaboration as well as containing a Dan Brown-like search for the tablets containing the Ten Commandments!

Indeed, "The Discovery of Heaven" stands as a great monument to Harry Mulisch, who died in without ever winning the Nobel Prize many of his readers expected.

Enough said: When thinking about it now, i again feel the perplexity this book's ending evoked in me two days ago. What a story! What i fell in love with immediately: Still, if i would go back in time to when i was reading the first half of this book, i would be surprised if my future me would tell me i would end up giving it as many as 5 stars.

The main reason for it actually the only is that in this first half of the book, the much too explicit scenes were really disturbing to me.

Because of this, it was sometimes difficult to continue reading the book. What kept me going was all the knowledge in the book and my curiosity about that and the developing friendship between Max and Onno and those mysterious interludes. And even Max grew on me as he grew older. Onno i liked from the very start. Quinten mainly just puzzled me. That ending though. I am still pondering about it. I was reading the last thirty pages or so speedily, devouring the words, so to speak, my heart actually pounding in my chest, my eyes dilated with thrilled wonder The ending.

Programmaboekje-De-ontdekking-van-de-hemel

It would not exactly call it an anticlimax but it was definitely unexpected. But more and more it lands and i can see the beauty of it. I think i like the ending.

End of utterly vague review by a perplexed mind: Lastig, hier iets over te zeggen, of over te vinden. Edit ' Dit blijft veeel langer hangen dan verwacht! Niet in detail maar als geheel, als een heel compleet, interessant en grappig verhaal. In eerste instantie voelde ik een soort opluchting dat het leesbaarder was dan ik had gedacht waardoor ik het boek een paar jaar geleden al na een paar bladzijden weglegde en afdeed als 'te moeilijk' of 'niet mijn ding'.

The Discovery of Heaven ( edition) | Open Library

Dit keer duurde het ook even voordat ik eraan gewend was, maar vervolg Lastig, hier iets over te zeggen, of over te vinden. Dit keer duurde het ook even voordat ik eraan gewend was, maar vervolgens las het als een trein, vooral de eerste paar honderd bladzijden. Ik werd meegesleept door de interessante en ook wel bizarre karakters en gebeurtenissen.

Origineel en opwindend was het. Toch zakte mijn enthousiasme, als het al echt enthousiasme was, wat weg naarmate ik dichterbij het einde kwam.

Hoewel ik Max en Onno intrigerende personages vind, had ik wat moeite met de wetenschap, die als een soort leidende draad door het boek heen is geweven. Misschien soms wel even interessant, is het denk ik gewoon niet iets waar ik zo graag over lees deels omdat ik als ik niet alles precies snap, het gevoel heb iets belangrijks te missen. Ik kan 'De ontdekking van de hemel' enerzijds wel waarderen om wat het is als geheel, en voor de bizarre en onverwachte leesmomenten, anderzijds denk ik dat ik moet accepteren dat het niet helemaal mijn ding is, maar dat dat ook best handig is om te weten!

Pat Byrnes. Wonderfully philosophical. Probing and intelligent, this novel is difficult to be categorised to a specific genre It's a massive read and kept me busy for a long time - not helped by the fact that life got in the way Read this book and prepare to live a little. Cerebral, elaborate, profound, a book that will preoccupy my mind for some time. Mulisch masterfully blends together philosophy, theology, and history in a narrative compelling both for its metaphysical and its human dimensions.

Feel free to disagree with the following I'm just spitting out some of the things I thought during and after. I get the impression that the book chronicles a conflict between modernity and postmodernity. It almost seems a convoluted blending of a modernist response to po Cerebral, elaborate, profound, a book that will preoccupy my mind for some time. It almost seems a convoluted blending of a modernist response to postmodernity with a simultaneous postmodern response to modernity.

In the former instance, the frame narrative of two angels discussing the actions taken to retrieve the holy testimony—including but not limited to genetic manipulation spanning generations and direct interventions into human affairs—acts as a foil to the increasing atheism and skepticism of the secular world, particularly in the case of Max and Onno.

The fragmentation they see in the world around them, the multiplicity of truths and the existential confusion of the post-WWII era contributes to their resignation to a non-existence after death. Their abandoned belief in the actual existence of Heaven is placed in direct contradiction to its actual existence. Your rating has been recorded. Write a review Rate this item: Preview this item Preview this item. De ontdekking van de hemel Author: Harry Mulisch Publisher: De Bezige Bij, Mulisch, Harry , Dutch View all editions and formats Rating: Allow this favorite library to be seen by others Keep this favorite library private.

Find a copy in the library Finding libraries that hold this item Details Additional Physical Format: Print version: Mulisch, Harry, Ontdekking van de hemel. Document, Fiction, Internet resource Document Type: Harry Mulisch Find more information about: Harry Mulisch. Reviews User-contributed reviews Add a review and share your thoughts with other readers.

Be the first. Add a review and share your thoughts with other readers. Linked Data More info about Linked Data. Primary Entity http: MediaObject , schema: Book , schema: InformationResource , genont: Home About Help Search. All rights reserved. Privacy Policy Terms and Conditions. Remember me on this computer. Cancel Forgot your password?

Dutch View all editions and formats.

Master and use copy.

Related articles:


Copyright © 2019 diachentiterto.tk. All rights reserved.